آخرین خبر فوری
خانه / اخبار / مهجور ماندن تئاتر خیابانی یک آسیب‌ جدی است/ مشکلات مستاجرها در یک تئاتر خیابانی+فیلم

مهجور ماندن تئاتر خیابانی یک آسیب‌ جدی است/ مشکلات مستاجرها در یک تئاتر خیابانی+فیلم

سه‌شنبه ۵ شهریور ۱۳۹۸ – ۰۰:۲۹

مهجور ماندن تئاتر خیابانی یک آسیب‌ جدی است/ مشکلات مستاجرها در یک تئاتر خیابانی+فیلم

یک کارگردان و بازیگر تئاتر خیابانی عنوان کرد: من همیشه از مسئولان می‌خواهم که برای تئاتر خیابانی در همه شهرها یک خیابان بسازند و همینطور هنرمندان تئاتر خیابانی را به چشم هنرمند واقعی نگاه کنند.

مهجور ماندن تئاتر خیابانی یک آسیب‌ جدی است/ مشکلات مستاجرها در یک تئاتر خیابانی+فیلم

به گزارش خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس، چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان روز گذشته همراه با مراسم شادپیمایی عروسک‌ها و مردم در این شهر، سنندج و دیگر شهرهای اطراف آغاز شد. در این مراسم عروسک‌های غول پیکر، عروسک‌های بومی با لباس‌های محلی شهرهای مختلف ایران و حاجی فیروزها همراه خواهد بود. اجرای «هه لپه رکی» توسط گروهی از مریوان، اجرای برنامه‌های نمایشی توسط گروه آیینی گیلان و زاهدان است.

این جشنواره دارای بخش‌های مختلفی از جمله بخش مسابقه‌،آیینی سنتی ، پژوهش و … است و هنرمندان زیاد تئاتر خیابانی از سراسر کشور و در بخش بین‌الملل نیز هر ساله در این جشنواره شرکت می‌کنند.

یکی از آثاری که امسال در بخش مسابقه این جشنواره عرضه شده است، نمایش «بی پیش، بی اجاره» به نویسندگی مهسا افتحی و کارگردانی میثم سرآبادانی از تفرش است که روز گذشته اجرای داوری آن انجام و اجرای مردم آن را نیز به زودی در ایام جشنواره انجام می‌شود.

میثم سرآبادانی، کارگردان این نمایش معتقد است که تئاتر خیابانی از گذشته تاکنون آسیب‌های زیادی را متحمل شده و از گذشته حتی به عنوان طفیلی نمایش‌ها در مقابل کارهای صحنه‌ای بدان نگاه می‌شده و حتی هنوز هم هنرمندان تئاتر خیابانی را خیلی‌ها به چشم هنرمند نگاه نمی‌کنند درحالیکه این تئاتر به خوبی با مردم و دغدغه‌های آنها ارتباط برقرار می‌کند.

وی معتقد است که تئاتر خیابانی از خیلی جهات برتری زیادی بر دیگر گونه‌های نمایشی دارد، حتی همین هنر تعزیه که از سال ها قبل در ایران وجود داشته، هنوز زنده و پابرجا است و توانسته در عرصه آیینی سنتی ما فعال باشد.

مشروح این گفت‌وگو درباره نمایش «بی پیش ، بی اجاره» و دغدغه‌های هنرمندان تئاتر خیابانی و آسیب‌های این حوزه با میثم سرآبادانی، هنرمند تئاتر صحنه‌ای و خیابانی و بازیگر و کارگردان نمایش‌هایی چون «افسون معبد»، «خورشید کاروان»، «چه کسی جنگ را آغاز کرد»، «بازمانده» ، «قهوه قجری»، «پدرها پسرهایشان را دوست دارند»، «عشق مثل نماز می‌مونه»، «و اینک عباس»، «توبه آخر» و … و نویسنده آثاری چون «بازمانده»،‌«یکی من یکی تو»، «تولد»، «هفت کچلون»، «علامت» و … می‌خوانیم:

*آقای سرآبادانی از چه زمانی وارد عرصه تئاتر شدید و امسال چندین سالی است که در جشنواره تئاتر خیابانی مریوان حضور پیدا کرده اید؟

-من متولد سال 63 هستم‌،از سال 79 کار تئاتر کرده ام و در جشنواره‌های مختلف ملی و بین‌المللی حضور پیدا کرده و در عرصه نویسندگی، کارگردانی و بازیگری فعال بودم و توانستم جوایز زیادی نیز دریافت کنم.

امسال هم سال پنجمی است که در جشنواره تئاتر خیابانی مریوان حضور پیدا می‌کنم.

*موضوع نمایشی که امسال در جشنواره مریوان ارائه کردید، درباره چیست؟

-موضوع نمایش ما درباره مستأجرها است، اخیرا این هشتک مستأجرها خیلی سروصدا کرده و اکثریت مردم با این بحث اجاره نشینی، جابه جایی و چرایی‌هایی که هر روز به طور افسار گسیخته قیمت‌ها را بالا می‌برد و نظارتی هم بر آن وجودندارد، روبه رو هستند.

داستان از آنجایی شروع می‌شود که یک زن و شوهر به دلیل گرانی مسکن تصمیم می‌گیرند وسایل زندگی شان را در پارک بیاورند و آنجا زندگی کنند

داستان نمایش درباره زن و شوهری است که بعد از سال‌ها مستأجری و برخورد با صاحب‌خانه‌های عجیب و غریب تصمیم می‌گیرند، بساط زندگی خود را جمع کنند و داخل پارک زندگی کنند. قصه از همانجایی شروع می‌شود که اینها شروع به دیالوگ کردن با هم در پارک می‌کنند.

*مردم هم آیا از این دست کارها استقبال می‌کنند؟ و آیا کار تم کمدی دارد یا درام است؟

-بله قطعاً یکی اهمیت‌های نمایش خیابانی نگه داشتن تماشاگر است و به همین دلیل هم برای جذب بیشتر مخاطب سعی می‌کنیم قدری به سمت کمدی بودن برویم ما هم از این قاعده مستثنی نیستیم و در یک قالب کمدی سعی کردیم این دغدغه‌ها را نشان دهیم و به صورت روایی فلش بک‌هایی به گذشته در برخورد با صاحب‌خانه‌های مختلف نشان می‌دهیم که خیلی جالب می‌شود. بنابراین ما از بازخوردهایی که گرفتیم کار را جالب دیدیم.

اجرای داوری ما با حضور داوران دکتر مجید امرایی، امیرحسین شفیعی هنرمند و مجید صالحی ، بازیگر سینما و تلویزیون برگزار شد و خوشبختانه اجرای خوبی هم از آب درآمد.

*اگر بخواهید از اسیب‌ها و قوت‌های تئاتر خیابانی در چند جمله بگویید، چه چیز به ذهنتان در ابتدای کار می‌رسد؟

-مهجور ماندن تئاتر خیابانی یکی از آسیب‌های آن است، البته چند سالی است که برای ما شرایط خیلی بهتر شده است. ولی در گذشته تئاتر خیابانی مثل یک بچه طفیلی یا جدول پُرکن جشنواره‌ها بدان توجه می‌شد. به این صورت که حالا این بخش را در جشنواره‌ها بگنجانیم و هنرمندانش گناه دارند!

چند سالی است که با نگاه جدید مرکز هنرهای نمایشی و دوستان ما در دفتر کانون تئاتر خیابانی، این نگاه‌ها عوض شده و بچه‌ها در این راستا خیلی تلاش کردند تا این فرهنگ را جا بیندازند که تئاتر، تئاتر است و فرمت‌های اجرایی آن فرم دارد حال یک تئاتر ممکن است در قاب صحنه و یک تئاتر هم خارج از استیج و فضای باز باشد.

خیلی تلاش کردیم تا نشان دهیم تئاتر ، تئاتر است و تنها فرمت‌های اجرایی آن فرق دارد حال چه در قاب صحنه و چه در فضای باز باشد و تئاتر خیابانی نیز با گونه های مختلفی که دارد یکی از ژانرهای نمایشی محسوب می‌شود

بهرحال اینکه بعد از چند سال مدیران و متولیان فرهنگ و هنر بازخورد خوب از مردم گرفتند و متوجه شدند که این فرمت از نمایش مورد اقبال قرار می‌گیرد و مردم آن را دوست دارند.

ما در تئاتر خیابانی با طیف فرودست جامعه هم ارتباط برقرار کردیم و تماشاگران ما سفارشی و فرمایشی نیستند مردم هم با آن ارتباط برقرار می‌کنند، بهرحال این هم آسیب و هم نقطه قوت تئاتر خیابانی است.

*آیا بین تئاتر خیابانی و صحنه‌ای،‌ اولویتتان کار خیابانی است؟ منظور این است که اگر قرار باشد انتخاب کنید کدام یک را به دیگری ترجیح می‌دهید؟

-خب اینطورباید پاسخ بدهم که من شخصا کسی هستم که کار صحنه‌ای بی نهایت اجرا برده‌ام، کارگردانی و بازی هم کرده‌ام و الان هم هنوز گاهی برای دوستان بازی می‌کنم اما بیشتر چون در جشنواره‌ها و نمایش‌های خیابانی بودیم من را به عنوان خیابانی کار می‌شناسند و به همین هم افتخار می‌کنم.

قطعا تئاتر خیابانی می‌تواند در فرهنگ مردم جامعه تأثیرگذار باشد. اگر قرار باشد تئاتر به عنوان یک هنر فرهنگساز پیشرو در جامعه باشد و حرفش را بزند، به نظر من این رسالت را یک تنه تئاتر خیابانی به دوش می‌کشد.

نمیخواهم زیاده گویی کنم اما بهرحال می‌دانیم تئاتر صحنه‌ای گیر زیاد دارد چرا که قائل به فضا، صحنه، نور، دکور ، گریم و مسائل دیگر است، البته نمی‌گویم هیچ کدام در خیابانی نیست، تئاتر خیابانی هم گریم و آکسسوار دارد اما نه به آن شکلِ کار صحنه‌ای که محدودیت زیاد دارد.

*پس چه فرق‌های دیگری بین تئاتر خیابانی و صحنه‌ای وجود دارد؟

-تماشاگر صحنه‌ای یک نمایش را انتخاب می‌کند و بلیت تهیه کرده و به تماشای آن می‌نشیند، اما نمایشگران خیابانی بسته به موقعیت اجرایی بساط نمایش را پهن و مردم را درگیر کار خود می‌کنند و ارائه دغدغه کرده و بازخورد از مردم می‌گیرند، بهرحال تئاتر خیابانی هم گونه‌های مختلف شورایی، تبلیغاتی و هیجانی دارد و همه اینها خیلی هم خیلی برای مردم جالب است.

*درباره تعزیه و کارهای آیینی هم بگوید. با توجه به اینکه در این عرصه‌ها هم فعالیت کرده‌اید، آیا اینها هم جزو کارهای خیابانی محسوب می‌شوند؟

-همینطو راست، شما خود تعزیه را ببینید موسیقی سنتی ما ر ا تعزیه زنده نگه داشته است و بر فرهنگ نمایشی آیینی ما اثرگذار است.

تعزیه آیین نمایشی قوی و محکم است ما هم آن را درست نکرده‌ایم از سدها سال پیش عده‌ای زحمت کشیدند تا آن را نگه داشتند و الان ما از آن استفاده می‌کنیم آیا می‌شود گفت تعزیه نمایش صحنه‌ای است؟ خیر، چرا که زیرمجموعه نمایش‌های خیابانی است ، حتی می‌توان گفت میدانی است و این خیلی هم خوب است و می‌طلبد که رفقای ما و شما در رأس امور فرهنگی کشور چه در وزارتخانه یا مرکز هنرهای نمایشی و معاونت‌ها نگاه ویژه‌تری به تئاتر خیابانی داشته باشند.

*چه امکاناتی تئاتر خیابانی نیاز دارد؟

-من همیشه می‌گویم که لطفاً برای تئاتر خیابانی یک خیابان بسازید، این را اگر درباره‌اش صحبت کنیم ساعت‌ها می‌توان صحبت کرد. بچه‌های ما واقعا یک سری امکانات اولیه را ندارند البته منظورم خیابان نیست که الی ماشالا است بلکه حمایت خیلی مهم است، اینکه بچه‌ها قدری به خودباوری برسند و بفهمند که وجود دارند و کارشان دیده می‌شود و یک نهاد حمایتی هم از آنها حمایت می‌کنند البته نمی‌گویم حمایت نمی‌شویم ولی خیلی کم است.

اینکه بچه‌های هنرمند تئاتر خیابانی به خود باوری برسند و بفهمند که وجود دارند و کارشان دیده می شود، خود نوعی حمایت است

کانون خیابانی ما بودجه مناسبی ندارد یا در جشنواره‌ها ممکن است پول نمایش‌های صحنه‌ای را سریع بدهند اما پول کارهای خیابانی مدت‌ها باقی بماند.

امروز شاهد هستیم که خیلی از شهرداری‌ها با هنرمندان خیابانی قرارداد می‌بندند که کار خیابانی برایشان در پارک‌ها تولید کنند اما همین‌ها موقع تسویه حساب مالی گروه‌های نمایشی را اذیت می‌کنند، یا اصلا آنها را هنرمند به حساب نمی‌آورند ، اینها همه از دغدغه‌های هنرمندان تئاتر خیابانی است.

*کمک هزینه جشنواره مریوان به چه صورت است؟

-کمک هزینه جشنواره مریوان شاید زیاد نباشد اما به موقع در انتهای جشنواره پرداخت می‌شود و این خوش حسابی مرکز هنرهای نمایشی در جشنواره مریوان خیلی برای هنرمندان قابل اهمیت است.

*شما در عرصه دفاع مقدس هم فعالیت کرده‌اید، آیا در این عرصه‌ها اعتقاد دارید که حمایت از گروه‌ها مناسب است؟

-بله من در تفرش نمایش دفاع مقدس با عنوان «باد که می‌نویسند» به نویسندگی آرش عباسی کار کرده‌ام که یکی از بهترین متون تئاتر دفاع مقدس محسوب می‌شود. نامه‌های زیادی هم به ارگان‌های مختلف شهرستان تفرش در این زمینه نوشتم که کمک کنند ما کار را به نمایش بیاوریم خیلی‌ها هم دعوت شدند که بیایند و کار را ببینند حتی بلیت نیم بها و رایگان هم به آنها دادیم اما این دوستان از ارگان‌های مختلف نیامدند.

هنرمندان تمایل دارند کار ارزشی تولید کنند اما حمایت از این بخش خیلی اندک است

حال سوال این است که این همه به ما می‌گویند کار ارزشی انجام دهید پس چرا حمایت نمی‌شود ، هنرمندان دوست دارند کار ارزشی تولید کنند اما حمایتی از این کارها نمی‌شود. هنرمند باید دلگرم به کار و پر شدن سالنش باشد هر چقدر هم که بلیت‌ها مبالغ کمی داشته باشند اما درآمد اما شاید مهم نباشد مهم این است که کار دیده شود و قوت قلب و دلگرمی مردم شود.

*در نهایت بفرمایید که آیا تئاتر را در قالبی که بتواند آسیب‌های اجتماعی را کاهش دهد، می‌بینید؟

-بله حتما همانطور که قبلا هم گفتم تئاتر در این عرصه خیلی مؤثر است چرا که یک هنر فرهنگی است و می‌تواند باعث رشد جامعه و فرهنگ مردم باشد. مسئولان می‌بایست در این عرصه‌ها سکان دار بوده و کمک کنند تا هنرمندان هم انگیزه داشته باشند.

به ا عتقاد من رسالت یک هنرمند بردن جامعه یک قدم به سمت جلو و به سمت ارتقای فرهنگی است و غیر از این رسالتی برای تئاتر و پیام رسانی نمی‌بینم. هنر نباید یک امر دولتی صرف باشد و به دست دولتمردان تنها کار شود. درست است که بودجه را دولت تأمین می کند اما حمایت از هنرمند می‌تواند به گونه‌های مختلف صورت بگیرد هرچند در عمل خیلی این چیزها را ما کمتر می‌بینیم.

به طور مثال یک هنرمند یک اثر را می‌خواهد به اجرا برساند، می‌دانیم که آثار درام یا تراژدی با مضمون دفاع مقدس و معضلات اجتماعی به فروش کمتری می‌رسد و عملا گیشه‌ زیادی ندارد که در این مواقع لازم است که دولت و نهادهای فرهنگی هنری از جمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری وارد عرصه شده و حمایت کنند.

*نکته پایانی؟

در ارتباط با تئاتر حرف بسیار است. من از اینجا از همه رسانه‌ها و خبرگزاری فارس که سعی می‌کنند تلاش نمایشگران و هنرمندان در مرحله اول و سپس تئاتر و تئاتر خیابانی را اطلاع رسانی کنند و در این زمینه کار کنند، تشکر می‌کنم و امیدوارم خداوند به همه سلامتی بدهد.

انتهای پیام/

اخبار مرتبط


اقامت 24

پر بازدید ها

پر بحث ترین ها

بیشترین اشتراک

بازار
globe


فناوا صفحات اخبار


رسپینا


هتل تارا


سرمایه


بیمه البرز

دیدن ادامه خبر

درباره admin

همچنین ببینید

ابراز همبستگی رئیس جمهوری ماداگاسکار در پی حمله تروریستی به کنسولگری ایران در دمشق

رئیس جمهوری ماداگاسکار در پی حمله رژیم صهیونیستی به کنسولگری کشورمان در دمشق، در پیامی از طرف خود و ..

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *